Menu

24 Dingen die je denkt wanneer je 40 wordt

Door: Pien (40)

Toen ik twintig was, wist ik wel zo’n beetje hoe mijn leven eruit moest zien wanneer ik veertig (en dus ontzéttend oud) was. Een flitsende carrière, VT Wonen-verantwoord huis, kortom: mijn schaapjes op het droge, inclusief een leuke kerel, grote vriendenclub met óók allemaal fijne relaties en succes en voorspoed, en drie dotjes van kinderen.

De werkelijkheid, nu ik de veertig-en-een-paar-dagen heb bereikt: mijn carrière kabbelt maar een beetje voort, mijn ex woont in mijn koophuis en ik huur iets met mijn twee (ja, twee) doodlieve maar stronteigenwijze kinderen en een geadopteerde hond. Ik ploeter me single door het leven met een club vriendinnen die óók allemaal hun huwelijk zagen stranden, en ben al blij als ik één keer per jaar op vakantie kan. Ik gesetteld en wel op mijn veertigste? Wát een grap! Terwijl ik kijk naar de smeulende resten van alles wat ooit zekerheden leken, denk ik:

  1. O god, maar als de afgelopen jaren dan een soort generale repetitie waren, en het leven dus écht pas begint bij veertig, moet ik dan nu ook van alles? Culinair kunnen koken, bijvoorbeeld? Eindelijk een compleet servies in de kast hebben? Mijn administratie op orde, een potje geld voor slechtere tijden en leren breien?
  2. Als ze maar niet denken dat ik nog een keer ga trouwen. Dát echt nooit meer.
  3. Goddank heb ik die kinderen al binnen. Die zijn dan trouwens wel weer uitermate goed gelukt – los van een wat brutale mond, een paar van mijn slechte karaktereigenschappen en wat andere rafelige randjes.
  4. Dit is misschien het moment om toch van tegeltjes te gaan houden. Hoe meer ik leer, hoe meer ik besef hoe weinig ik weet, enzo.
  5. En te snappen dat John Lennon heus niet bedoelde dat je misschien iets meer kilo’s en kraaienpoten hebt dan je hoopte, toen hij schreef dat het leven je gebeurt terwijl je andere plannen maakt.
  6. Psychologisch (zelf)inzicht komt met de jaren. Daar heb ik best wat rimpels voor over.
  7. Veertig – ze kunnen me wat. Ik feest mijn buurjongen van 21 eruit met twee vingers in mijn neus. En ik drink er nog beter wijn bij ook, want die kan ik nu mooi wel betalen.
  8. Nóg wel, tenminste. Zou ik niet eens over mijn pensioen moeten nadenken?
  9. Volgende week, oké?
  10. Moet ik nu dan eigenlijk ook naar van die party’s voor ouderen? Forty Up enzo, dat al om acht uur ’s avonds begint en om één uur is afgelopen, zodat wij allemaal fris en fruitig zijn voor de kids, de volgende ochtend, en de dj door kan naar een échte party. Met jonge mensen, die nog niet richting de herfst van hun leven gaan.
  11. Niet dat ik nog door trek tot zes uur ’s ochtends natuurlijk, op zaterdag. Zonder op woensdag nog als een dweil boven mijn bureau te hangen, bedoel ik.
  12. En diezelfde buurjongen denkt dat ik gek geworden ben wanneer ik het toch zo ver laat komen, omdat je dat tegenwoordig gewoon op GHB hoort te doen, in plaats van onmetelijke hoeveelheden gin-tonic.
  13. Kan mij het schelen. Schijt aan de wereld is best een leuke bijkomstigheid van zo’n respectabele leeftijd.
  14. Zetten ze dat er eigenlijk bij op Tinder? Zo kom ik natuurlijk nooit meer een leuke kerel tegen.
  15. Botox is altijd een optie.
  16. Corrigerend ondergoed ook.
  17. Dus nu heet mijn dertigersdip officieel een midlifecrisis?
  18. Mag ik dan ook met korting met de trein?
  19. Who cares, ik heb tenminste wel een Echte Auto.
  20. En geen studieschuld meer.
  21. En stel je voor dat ik nu wél klaar zou zijn. En dan de komende veertig jaar door zou moeten met nog steeds dezelfde kerel (met wie het niet voor niets mislukte). In een nog groter koophuis en de toekomst min of meer in kannen en kruiken.
  22. Niet de levenswijsheid zou hebben die ik nu heb opgedaan, op al die onvoorziene, soms pijnlijke, maar o zo nodige en meestal fantastische zijsporen.
  23. Wat heb ik het eigenlijk goed voor elkaar!
  24. Hoera, en het is nog maar net begonnen!

Lees ook: Morgen word ik 40

 

Deel dit via:

, , ,

No comments yet.

Geef een reactie