Menu

Huisdieren “gezelligheid”

Door: Anna (44)

‘Het kan zijn dattet naar kak ruikt want hij hep net lope kakke in de auto. Heb se kleedje wel weggegooid maar ik sie dat ’t nog aan se pootjes zit’.

Geklemd tussen een dame met paars geverfd haar en een intimiderend bozige oudere vrouw zit ik, samen met zoon (11) en een gestreste kat in een kooi op schoot, in een overvolle wachtkamer van de dierenarts. Help. Waarom was ik ook al weer hier?

‘’t Ken ook mijn hond wese, die ken er wat van… oud beessie, maar een stiekemerd dat ’t is!’

Een rillerig klein hondje zit piepend bij de voeten van de dame rechts van mij en inderdaad af en toe drijft er een weeïge kak lucht voorbij. Mijn maag speelt op en mijn zoon kijkt mij wat ongemakkelijk aan. Oh ja, ik zit hier op dringend verzoek van hem met kat Koedie (zijn vacht lijkt op een koe). Hij heeft een wond op zijn rug, opgelopen tijdens één van zijn nachtelijke gevechten. Na een paar dagen kleurt het nog rood in zijn witte vacht dus ‘mama we moeten ècht naar de dokter!!’

Dat die strijdwonden er wel een beetje bij horen, daar wil zoon niet van weten. ‘Hij mauwt af en toe heel zielig, volgens mij zegt ie dat ie pijn heeft’.

Zoon, die t liefst de meest achterlijke dierengadgets zou aanschaffen, metershoge krabpaalwoningen, dierenvilla’s, drinkfonteinen en iedere dag sheba uitgeserveerd met een takje groen zou geven. Maar stel dat zoon gelijk heeft, stel dat ie gehecht moet worden, stel dat ie al een week lang ernstig lijdt… dus ik bel de dokter….

Door een ‘kunt u nu komen?’ in de waan dat ik direct geholpen zal worden, belanden wij in een klinisch betegelde wachtruimte vol bibberende, piepende, hijgende, blaffende, mauwende en ruftende huisdieren. Huisdieren van mensen die het beste met ze voor hebben.

‘Jij gaat zo niet weer in me wagen schijten he!’

De paarsharige vrouw lacht hard. ‘Mooi beessie hoor.’

‘Ach ja’, antwoordt de bozige dame met kleine flatulente hond, ‘beetje artrose hier en daar… dan is ’t weer dit, dan is ’t weer dat, dan weer zus en dan weer zo… ‘Ze imiteert haar hond met een zeikerig gepiep. ‘Je wordt er doodmoe van. Dattie er ook zelf niet doodmoe van wordt!’ Dan roept de paarsharige vrouw hard tegen de kat in haar kooi: ’Jij gaat zo niet weer in me wagen schijten!’

Gezelligheid met gezelschapsdieren. Ik denk aan het eerste jaar van onze kat, een door moederpoes verstoten kitten, de laatst overgeblevene uit een nest. Dagelijks pieste hij tegen de gordijnen. De gordijnen zijn inmiddels zo vaak gewassen dat ze gekrompen zijn tot een liniaallengte van de grond. Ik heb het vervloekt. Haren overal, omgegooide vazen, dooie muizen en vogels voor de deur (cadeautje!), maar allemaal smelten we als ie op schoot krult, of als ie als een hond met ons meeloopt door de buurt, naar school, hem zelfs af en toe moeten terug tillen naar huis omdat ie achter je aan rent als je wegfietst.

‘Op z’n eerste wassie al vader’

‘Wat ist eigenlijk voor beesie?’

’t zou een teckel moete wese maar das een laagbenig ras, en dat laagbenige is eigenlijk mislukt. Hij loopt voortdurend weg. Laatst belde de fietsenmaker, hij zegt: je hond zit hier vast’. Ik zeg ja, vast op een andere hond zeker!’

‘Op se eerste wassie al vader! Ja, niet te houwe issie! Ik ben er helemaal klaar mee!’

Onvoorwaardelijke liefde voor het huisdier. Mislukt ras, ruftend, rillend, ratgek of retegeil, het huisdier is heilig. Alles hebben we voor ze over. En ze zijn zo goed voor kinderen…

Chemische castratie

Mijn gedachten worden verstoord door een harde wind van het laagbenig dier naast mij. En de sancties van de vrouw: ‘mot je m nou zien zitte, maar mooi dat je zo chemisch gecastreerd wordt!’

En mijn zoon? Die heeft al weer een volledig ingericht nazorghuis voor de kat gemaakt. En of ik zo’n rugzak met raampje erin wil kopen waar de kat in kan, zag ie op insta.

 

Lees ook: Hoe kan zij nou gelovig zijn?

Deel dit via:

, , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie