Menu

‘Kan íemand even een banaan regelen?’ Jorinde gaat op wijn-ski safari.

Tussen sommige geneugten van het leven moet je niet hoeven kiezen. Skiën en wijn, bijvoorbeeld. In het Italiaanse Zuid-Tirol begrijpen ze dat, en organiseren ze elk jaar een Wijn-Ski-Safari op tweeduizend meter hoogte, middenin Unesco-erfgoedgebied. Op zoek naar een skibeleving die je nooit meer vergeet? Boeken: nú. Wine-Ups Jorinde ging vast mee.

 Kijk, of we gíngen, dat was de afweging niet. Wanneer de provincie Zuid-Tirol (oftewel: de Dolemieten, die dus in Italië liggen, en niet in Oostenrijk, zoals je op basis van de provincienaam misschien zou verwachten) je uitnodigt om hun wijnen te komen proeven terwijl je op de latten de hele Alta Badia-regio door crosst, ben je wel gek als je moet nadenken. De vraag was eerder hoe je zoiets doet, vanaf ’s ochtends tien tot ’s middags vier uur wijn proeven, terwijl je over 130 kilometer piste zoeft en nog moet après-skiën ook. Verzachtende factor: de Wijn-Ski-Safari duurt maar één dag, en vindt traditiegetrouw plaats aan het einde van het skiseizoen. Wanneer de pistes rustig zijn, de zon aan de top van de hemel staat, en de berghutten grotendeels bevolkt zijn door lokale skiërs. Smúllen.

Een wijnproeverij op de piste. Hier zie je hoe Jorinde doet alsof dat heel normaal is …

Ha, dat wijnskiën bleek stukken eenvoudiger dan gedacht: de pistes op en rond de wereldberoemde Sella Ronda-skiroute (op zo’n tweeënhalf uur rijden vanaf vliegveld Innsbruck) zijn grotendeels blauw en eenvoudig, maar door de wijdsheid en pracht van de omgeving ook een feest voor de geoefende skiër. Die buíten de Wijn-Ski-Safari trouwens ook prima aan zijn trekken komt, op een paar indrukwekkende zwarte en rode afdalingen – waarbij trekpaarden je op één locatie terug sjouwen, de bewoonde wereld in.

Slikken of de kwispeldoor

Het is even slikken, zoveel fijne wijnen die je staan op te wachten terwijl je met de zon op je lijf naar beneden suist. Of juist niet, eigenlijk, want een béétje kenner spuugt zijn slokken gewoon weer uit. Wij niet, natuurlijk. Om de pakweg drie afdalingen een vers ontkurkte kerner, grüner veltliner, lagrein, gewurztraminer en bubbels tegenkomen, en die zomaar naar de kwispeldoor verwijzen? Denk na. Kan íemand even een banaan regelen?

Oostenrijk en Frankrijk, eat your heart out. Want nergens eet je er ook nog eens zo culinair bij, als in Zuid-Tirol. Of Südtirol, zoals ze het hier noemen, in het oorspronkelijke Ladinisch dialect. Ham met mierikswortel en augurk, hier lekker simpel “speck” genoemd. De mooiste pasta’s, als vanzelfsprekend vergezeld door een fles pinot noir. Je vraagt je af waarom mensen überhaupt nog elders willen skiën. Vanwege de sportiviteit, misschien, want buckels, indrukwekkende hellingspercentages, een snowboardscene en funparks, die hoef je hier niet te verwachten. Maar who cares, als je de hele dag de beste wijnen drinkt? Laat de pistepolitie het niet horen, maar die hebben wíj gek genoeg in geen velden of wegen bespeurd.

Pretparkwijn

Natuurlijk, het kan altijd gekker. Vlakbij het dorpje La Villa, waar wij pal aan de piste verbleven in het uiterst gastvrije én ecologische Naturhotel Miraval (met spa!), ligt Hotel La Perla, in Covara. Daar zijn de wereldberoemde Mahatma-wijnkelders gevestigd, met meer dan 28 duizend flessen. Of je nu een wijnkenner bent of niet, een bezoek daaraan is beter dan een pretpark – zeker als je bedenkt dat je erna ter plekke goddelijk kunt eten – bij voorkeur in La Stüa de Michil, dat een Michelin-ster heeft. Een muur met dansende champagneflessen, lunaparkspektakel waarbij je de wondere wijnwereld met een montuur zonder glas “eens door een andere bril bekijkt” en een kluis met lichtshow waar de grootste en oudste collectie Sassicaia-wijn ligt: wie verzint het?

Niet de chefs uit de omgeving, zoveel is duidelijk, want die houden zich bezig met de andere kant van genieten. Zuid-Tirol staat bekend om zijn culinaire hoogstandjes: er zijn maar liefst negentien Michelin-restaurants, die gezamenlijk zesentwintig sterren bezitten, en waarvan er al drie in Alta Badia zitten. Die overigens lekkernijen als tête de veau, stierenpiemel én -ballen niet uit de weg gaan, maar geen zorgen: dat zijn uitspattingen die je met een goeie carbonara ook gemakkelijk omzeilt.

Het kost de nodige skikilometers om al dat lekkers er weer af te sporten, maar goddank is het skigebied in de Dolemieten en Alto Adige tot april geopend. Al is het maar om in twintig graden Celsius te après-skiën in Las Vegas, waar je na een mojito en een dansje met de ietwat excentrieke maar charmante eigenaar, schuss over de blauwe naar je bubbelbad schiet. Proost!

Bekijk hier hoe Jorinde al wijndrinkend de berg afkomt …

Ook op Wijn-Ski-Safari? De volgende is op 24 maart 2019. Kijk snel hier en hier!

Door: Jorinde Benner

Lees ook: 12 redenen om verliefd te worden op Costa Barcelona.

 

Deel dit via:

, , , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie