Menu

ZOMERVERHAAL: Vind je me niet te dik in deze jurk?

Wine-up is deze zomer van iedereen!

Vakantie, met veel wijn en pubers die de hele dag in je buurt hangen, is over het algemeen een grote inspiratiebron voor mooie, grappige en herkenbare verhalen. Wij vroegen onze lezers hun verhalen in te sturen. Vandaag een verhaal van Karin (44).

Vind je me niet te dik in deze jurk?

“Nou, en jij ook gefeliciteerd he!” knipoogt de oom terwijl hij veelbetekenend naar mijn buik knikt. Excuse me?? Ik sta met onze jongste (7) op de verjaardag van haar beste vriendinnetje. We hebben met uiterste zorg een cadeau uitgezocht, de zon schijnt en ik heb mijn favoriete zomerjurk uit de kast gehaald. Het belooft een ouderwets gezellig feestje te worden. Maar net wanneer ik mijn tanden wil zetten in dat stuk taart dat mij al vanaf binnenkomst verleidelijk aanstaart weet oomlief met 1 zin de feestvreugde er goed uit te stampen.

Ik knik wat schaapachtig. En terwijl de oom uit beeld loopt sis ik naar de moeder van de jarige Denkt hij nou dat ik zwánger ben? Ja ja, ik weet best dat er wat kilootjes aan zijn blijven plakken de laatste jaren. Dat die knoop van mijn spijkerbroek steeds moeilijker dichtgaat. Of eigenlijk, dat ik hem al maanden niet aan heb gehad. Dat een strak jurkje zonder step-in inmiddels totally not done is. En dat als ik mijn bril niet op heb en ’s ochtends per ongeluk naakt langs de spiegel loop ik in een flits mijn moeder voorbij zie hobbelen.

Vind je mijn kont te dik?
In de weken daaropvolgend check ik regelmatig bij manlief wat de status van mijn derriere is. Hij weet het een tijd goed vol te houden. Fluistert lieve woordjes over dat hij nooit een mooier iemand ziet op een feestje. Juicht me ’s ochtends toe hoe fantastisch ik nu weer voor de dag kom. Totdat hij ’s avonds laat in bed halfslapend na de zoveelste vraag van mijn kant meldt dat ik wel wat begin uit te dijen. Het is zover. Ik ben officieel te dik.

Een personal trainer als verjaarscadeau
Ik besluit dat ik dit rigoureus ga aanpakken. En omdat ik na een dag hard werken en de kinderen in bed bonjouren de grootste moeite heb om mezelf naar een sportschool te hijsen, besluit ik dat er maar 1 mogelijkheid is. Ik heb een personal trainer nodig. In shape komen is immers een piece of cake met zo’n motiverende spierbundel aan je zijde. Manlief juicht het initiatief toe en geeft mij mijn eigen personal trainer als verjaarscadeau. Dat steekt wel een beetje, maar ach, hij zal het wel goed bedoelen toch?

Intens programma
Barry blijkt een enorme spierbundel van 21 lentes jong. Geroutineerd neemt hij tijdens de intake mijn maten op. Bovenarmen, benen, buik, billen, niets ontkomt aan de centimeter van Barry. Een extra uitstrijkje door een huisarts in opleiding is plezieriger, maar hee, alles voor het goede doel. “Kijk, je moet dus 3 keer per week sporten. Totaal anders gaan eten en dat bijhouden in onze food-app.” zegt Barry terwijl hij mij een voedingslijst toeschuift. Ik knik terwijl ik  koortsachtig zoek tussen de boekweit en quinoa naar iets eetbaars.

Strompelend de trap op
De eerste week is living hell. Op mijn werk neem ik voortaan de lift, want de trap kom ik letterlijk niet meer op. De weken daarna weet ik met moeite vol te houden. En ook het eten valt niet mee. Barry spreekt me vermanend toe. Ik stribbel tegen “Ja maar ik kan niet alles eten op mijn werk wat jij voorschrijft”. Barry kent geen genade. Ik kan mijn lunch ook in de ochtend al voorbereiden toch? En dat Haribo kersje dat ik zo eerlijk in de app heb opgegeven, dat moet ik écht niet meer doen. Ik knik braaf en denk aan de wijntjes die ik die week heb verzwegen voor Barry.

Hele zak
Mokkend kom ik thuis. Zo kan ik het ook. Lekker bij mammie wonen en niet je eigen prakkie hoeven koken. Ik trek de koelkast open voor een gezonde late night snack. Dan bedenk ik me, strompel door mijn spierpijn naar de keukenla en graai in de snoeppot van de kinderen. En terwijl ik een volle zak Haribo naar binnen werk denk ik “zo Barry, eat this.”

Lees ook: Vind je me niet te dik in deze broek?

 

Deel dit via:

, , ,

No comments yet.

Geef een reactie