Menu

163PK en plek voor dertig dozen vino verde (o, of je gezin, natuurlijk)

De Portugese Alentejo, dat is black pigs, cowboys en paarden. Nou, geef Wine-Ups Jorinde maar wat paardenkracht onder de motorkap; zet ze die cowboy wel in de bijrijdersstoel van haar Mitsubishi Eclipse Cross.

Onderaan het nauwe paadje langs de kliffen van Portinho da Arrabida, niet veel breder dan, zeg, een splinternieuwe Eclipse Cross, staan we muurvast. De draailus aan het strand is één grote opstopping van toeterende auto’s en verhitte Portugezen – deels speurend naar een parkeerplek, deels op zoek naar een manier om hier weg te komen. Buiten is het 33 graden. Man zet de airco nog een graadje koeler, en kijkt me grijzend aan. “Jíj wilde een dikke bak besturen; manoeuvreer jij ons hier nu ook maar uit.”

Met zijn armen achter zijn hoofd gevouwen, zakt hij achterover in de passagiersstoel. De Spotify-playlist die we gekoppeld hebben aan het audiosysteem, valt hem bij. “You can go your own waaaaay…” Honderd jaar tot Pinkpop hoor je niks van ze, en uitgerekend nu besluit Fleetwood Mac een beetje bijdehand te doen.

In je blote niks

We hadden – oké, los van deze eenmalige verkeerschaos – geen betere omstandigheden kunnen kiezen voor een roadtrip. Onze tieners veilig bij de exen, drie volledige dagen voor onszelf, een omgeving waar we spontaan ons pensioen willen doorbrengen (“De hele dag in je blote niks, níemand die ons stoort en een paar van de beste wijnen van Zuid-Europa”) en bovenal: een niet alleen heel sexy, maar ook waanzinnig comfortabele SUV onder onze kont.

Ons geluk is relatief pril, dat helpt. Net als die royale ruimte op de achterbank, trouwens, en een kofferbak die naast onze cabintrolley’s, ruimte biedt aan nog minstens dertig dozen vino verde. Of de bagage van ons complete, samengestelde gezin van vijf (plus hond), natuurlijk.

Dat we met mijn Samsung-telefoon in een zogenaamde i-Car rijden, waarvan de navigatie en muziek zich laten aansturen door Apple Carplay, neem ik maar voor lief. Ik troost me met de gedachte dat er ook autosoftware is voor Android, en laat Man losgaan op de specs van onze bolide. “Ga ik wel lekker crossen”, roep ik olijk, “die auto heet niet voor niets zo.” En, detail: hij kleurt zo lekker bij mijn wijn.

Racen tussen de rijstvelden

Het boutiquehotel waar we verblijven mag er ook zijn. In Hotel Santiago Cooking & Nature, nog geen twintig kilometer van de kust, is ons tuinterras met uitzicht over de heuvels bijna net zo aanlokkelijk als het zwembad met luxe loungepriëlen. Het moet het meest luxe hotel in de omgeving zijn, want hoe prachtig de Alentejo ook is; de streek staat niet bekend om zijn rijkdom en luxe. Wel om zijn rust, uitgestrekte landwegen (gas erop!), rijstvelden en olijf- en kurkbomen.

Scharrelende Pata Negra

Onderweg van het tweehonderd jaar oude vissershaventje Porto Palafitico da Carrasqueira, parkeren we voor lunch aan de rand van het stadje Santiago do Cacem. Een boerderij waar de black pigs – hét handelsmerk van de Alentejo, al maken ze er deels doodleuk Pata Negra van – in alle vrijheid rondscharrelen, blijkt een goudmijntje te hebben ontdekt in de productie van gin. In samenwerking met de kok van ons hotel serveren ze er culinaire barbecues met Black Pig-ginproeverijen.

Man – ooit een boerenzoon uit De Peel – voelt zich er als een vis in het water; ik kom spontaan terug op mijn statement dat ik “echt never nooit meer trouw”. Wát een toplocatie – je zou er zomaar nog een kans door wagen.

Met lichte tegenzin leveren we na drie dagen tóch een beetje pre-honeymoonen de sleutels van onze ‘Mitch’ weer in. “Gek hè, hoe dat werkt”, verzucht Man. “Ik ben er elke dag een beetje meer van gaan houden.”
“We hébben een nieuwe auto nodig…”, antwoord ik.
Dan springen we in de transfer naar het vliegveld. Misschien moeten we eerst die liefde tussen ons maar eens bezegelen, voordat we er een derde bij betrekken.

Wine-Up reed in de Mitsubishi Eclipse Cross door Portugal op uitnodiging van Mitsubishi.

Auteur: Jorinde Benner

Deel dit via:

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie