Menu

De Huilende man

Door: Pien (39)

“Weet je wat jouw probleem is?”, vroegen mijn vriendinnen onlangs, terwijl we de derde fles sauvignon lieten open rukken. “Jij kiest gewoon altijd voor gevoelloze eikels. Mannen met issues.” Ze keken me samenzweerderig aan. “Kom nou eens uit je comfortzone, Pien. Zoek eens een áárdige kerel. Met een hart, in plaats van een baksteen.”

Helemaal waar natuurlijk, maar alsof mijn hopeloos mislukte dates en lovers allemaal aan mij te wijten waren. Ik had ze heus niet expres geselecteerd op hun onvolkomenheden. Maar goed: deze keer zou ik het anders doen. Niet uitzoeken op die cynische toon en onweerstaanbare spiermassa, maar op warmte en gevoel. Liefde, zou ik krijgen, in plaats van de zoveelste zeurende kater.

Weg met de mooiboys!

Ik negeerde alle mooiboys in de kroeg, surfde voorbij de lange, intellectueel ogende carrièremannen, en zette mijn voelsprieten op hoog volume. En plots was daar Bart, op die ene datingsite voor hoger opgeleiden. Baardje, biertje, guitige lach; prototype fout – ware het niet voor zijn baan in de zorg. Perfect, dacht ik. Ruig van buiten, zacht van binnen. Een soort Tikkel, maar hopelijk dan lekkerder. “Ik ben niet zo lang, Pien”, stuurde hij de middag voor onze date nog wat onzeker. “Geeft niet, ik ben ook een smurf!”, antwoordde ik, een beetje overmoedig door de rest die zo veelbelovend leek, en sprong in mijn naaldhakken.

Stipt op de afgesproken tijd kwam hij aanlopen. O god, dit was niet waar. Zijn lengte bleek een terecht punt van zorg, en die guitige lach van de foto bleek uit een wel erg gunstige hoek genomen, want erger: zó weggelopen uit Vestdijks ‘Ivoren Wachters’. “Ik wíst het”, zei hij, “in het echt ben je nóg mooier.” Hij gaf me drie zoenen, terwijl ik vurig hoopte dat zijn speeksel mijn wang niet zou raken. Het leek wel of er tranen welden in zijn ogen. En was dat nou gel in zijn haar, of had hij het gewoon drie weken niet gewassen?

“Ik heb nogal een zware nacht achter de rug”

Een fractie van een seconde overwoog ik de benen te nemen. Maar toen dacht ik aan de woorden van mijn vriendinnen. “Uit die comfort zone vol eikels, Pien. Geef de leuke kerels nou eens een kans.” Ik wist niet zeker of deze dwerg met een slechte tandverzekering tot die categorie behoorde, maar misschien was hij wel heel aardig. Ik kon hem op z’n minst een kwartier de kans geven; ik was er nu toch. “Doe mij maar thee”, sprak hij tot de ober, en toen tegen mij: “Ik heb nogal een zware nacht achter de rug.” Ah nee, ging hij nu echt vertellen over een verovering? Ik kón nog weg.

Te laat. “Ik heb namelijk een ontzettend zwaar leven.” O néé.

Voor ik het wist nagelde hij me aan de tafel met een eindeloze monoloog. Over zijn vreselijke ex. De kinderen die hij nooit zag. De vrouwen die hem na zijn scheiding keer op keer verlieten (goh, echt?) en de twee buitenechtelijke kinderen die hij ook nog had verwekt, en al helemaal niet meer zag.

Huil maar lieverdje

Duidelijk. Point taken. Ik was officieel ontoerekeningsvatbaar, of in elk geval behept met een totáál gebrek aan mensenkennis. “Wat rot voor je”, probeerde ik. Maar voordat ik mijn zin kon afmaken met een “maar de oppas appt net dat ik écht moet komen”, stroomden de tranen over zijn wangen.

Wat nu weer?! Geen probleem, dat wist Bart zelf al te goed: hij pakte mijn hand, keek me snikkend aan en wierp zich in mijn armen. En plein public. Mét zijn halve gebit, waarin zich nu ongetwijfeld onmenselijke hoeveelheden speeksel ophoopten.

Aardige kerels, aan m’n hoela. Als dit het was, doe mij dan maar een eikel.

Voorzichtig duwde ik hem van me af, wreef even moederlijk over zijn bovenarm en zei: “Schat toch. Ik breng je even naar je auto.” Zwaaide voordat hij de motor ook maar gestart had. “Ik heb je nummer niet”, stamelde hij, “maar ik mail je via de site.” Waarop ik per direct mijn nickname veranderde, en het universum dankte op mijn blote knieën. De avond was nog maar net begonnen.

Lees ook: De slipjesdief

 

Deel dit via:

,

2 Responses to De Huilende man

  1. Terror Kabouter 8 maart 2017 at 13:21 #

    Gelukkig zijn niet alle mannen zo. Pien. Lijkt mij leuk je een x te ontmoeten.
    Is er ook een meet & greet ?

    • Caro 10 maart 2017 at 12:56 #

      Ik zal het even aan Pien voorleggen maar je pseudoniem werkt mogelijk wat tegen je…Terror Kabouter?

Laat een reactie achter op Terror Kabouter Click here to cancel reply.