Menu

ZOMERVERHAAL: Mama gaat even lekker los op een festival

Wine-up is deze zomer van iedereen!

Vakantie, met veel wijn en pubers die de hele dag in je buurt hangen, is over het algemeen een grote inspiratiebron voor mooie, grappige en herkenbare verhalen. Wij vroegen onze lezers hun verhalen in te sturen. Vandaag het verhaal van Saskia (37).

Mama gaat even lekker los op een festival

Je bent nooit te oud om iets voor het eerst te doen. Onder dat motto stond ik op m’n 35e voor het eerst op een festival. Na lang wikken en wegen en internetfora af struinen op zoek naar info over de bijbehorende camping, kozen vriendin en ik toch voor safe en boekten een hotel in de buurt. Ja ik weet het, watjes waren we. Dus een jaar later gingen wel ‘all the way’. Als ‘ervaren’ festivalgangers was dat natuurlijk inmiddels een eitje voor ons. Easy! Toch? 

Handig zo’n pop-up tentje

Een paar weken van tevoren sloeg de stress toe. Welke spullen moesten we eigenlijk meenemen? Wat zou ik aantrekken? Kun je eigenlijk wel douchen op zo’n festivalcamping? De oude tent die ik boven op zolder had liggen bestempelden we als ‘niet festival proof’. Niet dat hij qua formaat niet pastte, maar het was zo’n ouderwets geval met lastige stokken. In gedachte zag ik ons al urenlang staan klooien op een grasveldje als entertainment voor de al gearriveerde festivalgangers. Dus hop, snel naar de sportzaak en zo’n pop up tentje scoren. Ideaal! De vriendelijke meneer in de winkel deed het voor en klapte de tent soepel in en uit elkaar. Peace of cake, dit gaat mij lukken! Vol trots liet in mijn aankoop ’s avonds aan man en kinderen zien. ‘Kijk mama kan in twee seconden een tent opzetten!’ zei ik terwijl ik de tent met een soepele beweging de lucht in gooide. En plof! Daar stond hij. De kids kropen er meteen in, zwaar onder de indruk van mijn aankoop. “Cool mam, mogen we hier vanavond slapen?” Ik scoorde hoog op de toffe moeder punten, dat was duidelijk. Tot het moment kwam dat ik hem weer moest inklappen en man en kids vermakelijk stonden toe te kijken. Ineens stond ik alsnog te klooien op dat grasveldje met een publiek. Dit was niet de afspraak! Met een beetje hulp van YouTube (lees: na 10 keer de instructievideo te hebben gekeken) lukte me het toch om de tent weer op te bergen in de tas. Ha! Missie geslaagd. Nu was ik er echt klaar voor.

Wijn en bolderkar mee

We maakten een laatste checklist met wat me mee moesten nemen. Luchtbedden, slaapzakken, hippe hoedjes, WIJN, zonnebrand, regenlaarzen en natuurlijk onze supersnelle tent. En voegden de tips eraan toe die we van ervaren festivalgangers hadden gehad: vuilniszakken (om op te zitten), oordoppen (om mee te slapen), babydoekjes (om mee te wassen) en droogshampoo (want douches zijn er altijd te weinig en te goor). Zak krentenbollen erbij voor ontbijt. Water, chips en knakworsten mee. Oh ja en de uitvouwbare bolderkar. Die, zo blijkt, niet alleen handig is voor op vakantie met kleine koters, maar ook uitermate praktisch om niet al die zooi over het festivalterrein te hoeven dragen. Slimme moeders, dat zijn we.

Nog even werken aan m’n ‘street creds’

Enige wat restte was me nog wat verdiepen in de muziek. Want: lekker mee kunnen blèren met de teksten verhoogt de feestvreugde! De meeste bands op de line up kende ik, maar er was er één die nieuw voor me was: Broederliefde. Super hip / chill / vet, ik weet het, maar mijn kinderen zitten nog in de kinderen-voor-kinderen-fase dus die trends gaan helemaal langs me heen. Aangemoedigd door mijn vriendin maakte ik een playlistje aan op Spotify. ‘Oh, ik ken er al best een paar!’ dacht ik trots toen ik de eerste nummers hoorde. Maar verder onderweg op de playlist voelde ik de generatiekloof groeien en groeien. Af en toe google er bij pakkend om op te zoeken wat ‘osso’ eigenlijk betekent. ‘Niet zeuren Sas, in de nineties gingen de teksten ook nergens over’ dacht ik nog toen hij voor de tiende keer zong dat hij ‘geen wifi in de club had’. Blue dabba dee dabba da was ook niet bepaald een hoogstandje, ik bedoel maar. De teksten van Broederliefde inspireerden me volop, maar dan vooral mijn lachspieren. Met mijn oortjes in zat ik inmiddels lachend de was op te vouwen, oefenend op de teksten. Vol binnenpret bedacht ik me tegen wie ik de zin ‘je moet me niet schreeuwen’ zou gaan gebruiken binnenkort. Hoe zou die het doen op kantoor? Hahaha! “Uhm, maar wacht, ik moet natuurlijk niet grinnikend bij hun optreden gaan staan. Niet cool Sas, denk aan je ‘street creds’. Goed vanaf nu serieus.” En toen kwam die. De druppel. Het pareltje waarmee de heren bloedserieus indruk proberen te maken met Franse teksten… het refrein? ‘Je t’aime fromage, le croque monsieur’…. Echt? Ja echt. ZONDER te mogen lachen? Yep…. Ik was er nog lang niet klaar voor, dat was duidelijk.

Meedoen?
Heb jij ook een zomerverhaal dat een podium verdient op Wine-up? Stuur het ons! Lees hier hoe je mee kunt doen.

Lees ook: Ga je zo naar je werk? En 11 andere hartverwarmende puberuitspraken.

Deel dit via:

, ,

No comments yet.

Geef een antwoord