Menu

Over de magie tussen mannen en auto's.

15679437_s

Door: Caro (40)

Sinds een maand heb ik een soort vierde kind: het is een BMW 7-serie uit 1995, een 730. En hij is ook nog aubergine, en de leren bekleding ook. Alsof dat al niet genoeg is, zit in het dashboard een cassettedeck en een oude telefoon met snoer. Ik ben echt een beetje verliefd op m’n auto. En ik denk dat het wederzijds is.

Sleutels in de kofferbak, kofferbak dicht

Niets was dan ook erger dan de volgende ramp: ik haalde m’n twee jongste kinderen uit school en probeerde ze enthousiast te krijgen voor m’n tweewekelijkse bezoekje aan de wasstraat. Mijn kinderen vinden dat net zo fantastisch als ik maar de vriendjes die mee waren, hadden er niet echt veel zin in. ‘Ik weet wat!’ zei zoon (9) hulpvaardig ‘ik denk dat snoep wel kan helpen. Willen jullie wel mee als m’n moeder jullie snoep geeft?’ Twee knikkende koppies op de achterbank. ‘Geregeld!’ zei zoon trots.

Bij de wasstraat liep alles voorspoedig. Tijdens het stofzuigen sloeg de verveling echter toe en riep ik naar zoon dat hij wel vast wat snoepjes bij het pompstation mocht halen. Voordat ie vertrok, vroeg ik even of hij me de autosleutels wilde teruggeven die ik hem zojuist had gegeven. ‘Die liggen in de koffferbak, in jouw tas.’ stelde zoon me gerust. ‘Je bedoelt de kofferbak die je net dichtsloeg?’ Zoon sloeg zijn hand voor z’n mond van schrik. Hij begreep de ramp direct. Nou zaten daar niet alleen m’n sleutels in, ook m’n laptop, iPad Mini, tas, portemonnee en twee tassen met boodschappen die in een koeling hoorden.

‘Het gaat lukken, als is het het laatste wat ik doe…’

Jongste dochter (6) had direct een goed idee: met een mes de achterbank opensnijden en dan kon zij door de tunnel naar de kofferbak kruipen. De rillingen liepen over m’n rug bij het idee dat iemand in mijn aubergine bekleding ging lopen hakken. Tweede idee van kleinste was beter: grote zus (11) bellen dat ze met de reservesleutel moest komen. Maar helaas, de reservesleutel had geen knopjes en paste alleen op het contact van de auto.

Op naar een garage. Met een auto met inmiddels 5 kinderen erin stonden we een kwartier later in een grote hal vol auto’s op bruggen en keiharde muziek terwijl drie monteurs direct stopten met hun eigen werk en zich het hoofd braken over hoe ze m’n kofferbak open moesten krijgen. Ze haalden zelfs de automatische deurvergrendeling uit hun eigen auto’s en sloten deze aan op mijn sleutel, niets hielp. ‘Het spijt me’ zei de garage eigenaar na 1,5 gratis hulp ‘ik weet even niets meer te verzinnen, maar ik bel vanavond even rond en morgenvroeg heb ik een plan. Hij gaat open. Al is het het laatste wat ik doe.’

Visioenen van een groot gat in m’n oogappeltje

De volgende ochtend kreeg ik een ingeving: misschien dat een echte BMW garage deze klus kon klaren zonder breekijzer! Je weet nooit. Die gaven me na een half uur twee opties: een nieuwe sleutel bestellen, 4 werkdagen, of het slot doorboren. ‘Maar dat wil je natuurlijk ook niet’ voegde de monteur daar aan toe. ‘Er zit niets anders op’ zei ik met pijn in m’n hart, ik heb die spullen nodig. ‘Doe t maar’. Vol afschuw keken de aanwezige klanten en monteurs me aan. Allemaal auto liefhebbers. ‘Hoe kun je?!’ zag je ze denken.

Drie uur later arriveerde ik bij de BMW garage om de patiënt op te halen. Een stralend gezicht keek me aan vanaf de balie. ‘En?’ zei ik aarzelend. Ik had al de hele ochtend visioenen van m’n oogappeltje met een groot rond gat in de carrosserie. ‘We hebben een soortgelijk model gevonden, zelfde serie, van een collegaatje van ons. Die auto hebben we helemaal gestript tot we met een idee kwamen: een gaatje boren onder de nummerplaat en dan met een tangetje naar boven. Hij is open en je ziet er niets van.’

Als je echt aandacht wilt, wordt dan een klassieker

Zomaar. Zomaar voor een onbekende klant, zonder decolleté en kort rokje, mét kinderen en Ugs, en een gekke auto van 20 jaar oud, hadden acht monteurs van twee garages zich het hoofd gebroken en de benen uit het lijf gerend. Gratis. Als het om auto’s gaat, gebeurt er kennelijk iets speciaals met de man. En zo heb ik een heel belangrijk inzicht op gedaan: wij vrouwen moeten zorgen dat we meer op klassiekers gaan lijken.  Aandacht en toewijding verzekerd. Ik doe m’n haar alvast aubergine.

Deel dit via:

, , ,

No comments yet.

Geef een reactie