Menu

Wat jij me bracht

Door Mieke (sept 2021)

Daar zit ik dan, te bedenken hoe ik dit ga aanpakken.
Ik vind het moeilijk.
Ik deel niet zo graag mijn emoties.
Althans niet voordat ik ze zelf verwerkt, geanalyseerd en, indien mogelijk, opgelost heb.
Dat is nu niet het geval.

En toch ga ik wat delen over mijn vader. Mijn vader die afgelopen week overleed.
Omdat ik hier al vaker over hem schreef.
En omdat het niet goed voelt om zomaar verder te gaan.
Alsof er niets veranderd is.

Mijn vader was dement, woonde inmiddels 5 maanden in een verpleeghuis en had last van z’n hart.
In het begin van zijn ziekte schreef ik hier een aantal blogs over hem.
In mijn afscheidsspeech op zijn crematie beschreef ik wat hij me allemaal heeft gebracht in zijn leven.

Dat is ontzettend veel.
Van verantwoordelijkheidsgevoel, de durf om ruimte in te nemen, het vertrouwen mijn mening te geven tot en met het besef dat vriendschap en liefde het allerbelangrijkst zijn in het leven.
Mijn vader had zoveel trouwe, lieve vrienden en familie om zich heen.
Tot aan het einde.

Ik heb de afgelopen tijd ontelbare blijken van medeleven ontvangen.
Dat raakte me echt. Dank daarvoor.
Ik heb me heel erg voorgenomen voortaan wat attenter te zijn.
Dat bracht deze tijd me ook.

Ik eindigde mijn speech zo:

—————————-

Lieve papa, wat je dood me brengt

Is ruimte.
Ruimte voor herinneringen.
De afgelopen jaren was die er niet.
Er was zoveel te doen in het nu.
Ik reed wekelijks naar je toe om bij je te zijn.
Eerst thuis en later in het verpleeghuis.
En ik reed vaak verdrietig weg omdat je er wel was, maar niet helemaal.
Nu wel.

Jij bent er weer.
Je scherpte, je daadkracht, de vakanties met de vouwwagen, studio-sport kijken met het bord op schoot, je discussies, schaatsen, je betrouwbaarheid.

Je dood brengt me je leven terug.
Je hele leven.

Ooit zei je: ‘als ik doodga, mag er gedronken worden’.
Daarom hoop ik dat iedereen ergens vandaag het glas wil heffen.
Op jou Papa.
En op het leven.

—————————-

‘Zo’, zou mijn vader zeggen: ‘En nu weer over tot de orde van de dag’.
Dus in zijn stijl, sluit ik hiermee de blog reeks over papa af en ga ik weer aan het werk.
x

Mieke Kosters

Deel dit via:

, , , ,

No comments yet.

Geef een antwoord