Menu

Op een dag weet je het: ik ga 300 km fietsen door Vietnam!

‘320 km fietsen door Vietnam op een mountainbike, is dat wat voor jullie?’ vroeg Plan Nederland.

‘Ja wij doen mee!’ riepen we in koor want we hebben dan wel beiden een hartgrondige hekel aan fietsen en mountainbiken, maar met een groep van 15 vrouwen door Vietnam crossen lijkt ons het ultieme avontuur. En dat zou het inderdaad worden: Cycle4Girls.

Het wel en wee van dag tot dag ……

Na maanden voorbereiding…….. hebben we allebei amper een uur op de fiets gezeten. Het was ieder weekend zo koud, of stormachtig of er kwam onverwacht iemand langs of we waren brak of…. het was gewoon niet het juiste moment. We hadden kortom altijd een hele goede reden om niet te trainen. Tot we uiteindelijk besloten dat 300 km fietsen in 4 dagen ook moet kunnen op een hardloop conditie en de juiste mentaliteit. Toen hoefden we die fiets helemaal niet meer op. So far so good.

Foto 03-04-16 17 38 53 

Dag 1 – Slow down, relax and let it go

Na een soepele vliegreis met 15 vrouwen kwamen we aan in Hanoi. Op het vliegveld stonden we wat wazig voor ons uit te staren. Een nachtje overslaan is niet meer zo eenvoudig na je 40e… De reisleidster gaf de eerste instructie: ‘Ga vooral over op de Vietnamese mentaliteit dames. Dat betekent: slow-down, relax, let it go. Laat gewoon alles uit Nederland los.’ Toen ze even later aankwam met een enorme koffer, gevonden bij de pinautomaat, kregen wij nog even een extra instructie dat ze met ‘loslaten’ geen volle koffer op het vliegveld bedoelde.

Die hele Vietnamese mentaliteit van ‘slow-down en let it go’ is overigens niet direct terug te zien in het verkeer hier: als we levend en wel van de fiets stappen, is onze missie geslaagd. Overal zie je, hoor je en ruik je scooters. Er gelden geen verkeersregels. Er is maar een regel: als je wilt oversteken, ga gewoon lopen en blijf je langzaam doorlopen. Zolang je geen onverwachte bewegingen maakt, kom je wel aan de overkant. Waarschijnlijk.

Het eerste programmapunt in Hanoi was een tochtje in een fietskar. Dwars door, langs en in alle scooters. Iedere fiets had een eigen Nederlandse reuzin in het karretje. ‘Is die witte van jou ook zo zwaar?’ schreeuwden de chauffeurs naar elkaar. Althans dat dachten wij dan.

Foto 04-04-16 15 05 40Foto 04-04-16 11 46 28Foto 04-04-16 15 11 18

 

 

 

 


Dag 2 – Koffie dromen

We kregen een rondleiding bij het project REACH waar een deel van ons geworven geld naar toe gaat. Honderden kansarme jongeren krijgen hier een opleiding en worden aan een baan geholpen. We ontmoetten de jongeren. Eerst een beetje schuw en dan apetrots vertelden ze wat ze leren en wat hun dromen zijn. Een meisje wil later een keer koffie kunnen drinken met haar vriendinnen in een restaurant. Van haar eigen verdiende geld. Best bizar om te horen dat zo iets simpels niet vanzelfsprekend is. Deze houden we even vast om thuis aan onze verwende monsters te vertellen. En aan onszelf als we achteloos een derde koffie verkeerd bestellen.

Dag 3 – De Alpe d’Huez is voor loosers

De eerste fietsdag. Op het programma: 110 km en een bergpas van 8 km met 10 % stijging. Onze fietservaring tot op heden: 10 km over een vlak fietspad in Nederland. Iedereen zat wat onwennig aan z’n stuur te sjorren en met versnellingen te klikken. We leken wel een soort stieren die klaar staan om los te breken. De ochtend begon voorspoedig want voor de lunch hadden we er al 70 km op zitten. Grootste deel bergafwaarts. Dat ging met snelheden van 60 km per uur. Door de pro’s dan. Wij hadden lamme handjes van het inknijpen van de rem zodat we “maar” 35 km per uur gingen. Na de lunch begon de hel op aarde. De temperatuur was dusdanig opgelopen dat we de 43 graden aantikten. Als een soort zombies fietsten we tegen de berg op met 3 km per uur. De een na de ander lag amechtig langs de kant van de weg te hijgen of duizelig voor zich uit te staren. Balend werden ze afgevoerd door de bezembus. Na 2 uur kwam een klein cluppie aan op de bergpas. En, tot ieders verbazing maar vooral die van onszelf, zaten wij daar gewoon bij! De wonderen zijn de wereld kennelijk nog niet uit.

Dag 4 – Op mentaliteit, Purol en Paracetamol 

Vandaag op het programma: 85 km en een bergpas van 14 km. Iedereen zag er na de eerste fietsdag als een berg tegen op. Hoe gingen we dit doen, nu het net zo heet bleek te zijn als de dag ervoor en de berg 2 x zo lang en bovendien nog steiler (12 %)? Daarbij was ook nog de gevreesde zadelpijn en rugpijn losgebroken. Er was maar een oplossing: verdovende en verzachtende middelen. Dus smeerden we ons allemaal fijn down under in met vaseline en Purol en besloten onszelf iedere twee uur te drogeren met Paracetamol en Ibuprofen. Heerlijk zo’n vakantie door Vietnam. Echt genieten. Maar…we did it again! Met veel gehijg, gevloek en gejank. Dat wel. Maar de blijdschap was er bovenaan de berg niet minder om.

Foto 07-04-16 20 27 59 Foto 07-04-16 20 23 45

Foto 09-04-16 07 26 47

 

 

 

 

 

 

Dag 5 – Isostar en vedjedje gesprekken

Om zes uur ging de wekker. Het eerste wat we dachten was: ‘neeeee niet weer fietsen!!’ Maar er was geen ontkomen aan, vandaag gingen we ‘maar’ 75 km fietsen met daarin een bergpas van wederom ‘maar’ 6 km. Eitje dus…

Inmiddels waren we totaal gedrogeerd want we slikten nu om de twee uur Paracetamol en Ibuprofen tegen de rugpijn en de zadelpijn. Het helpt maar gedeeltelijk. We zijn alle gêne onderling inmiddels compleet kwijt; ook het plassen gebeurt vol in het zicht van elkaar. Alles beter dan de smerige toiletten die we onderweg tegenkomen. Dat is overigens in schril contrast met de prachtige natuur, schitterende rijstvelden en super vriendelijke mensen onderweg. Aan het einde van de dag kwamen we aan in een top hotel met een soort SPA er bij. Dus we boekten direct een massage. Dit vond plaats in een soort schimmige afwerkkamertje met sauna. Een hele speciale ervaring… Zo liep het massagemeisje over je heen en poerde daarbij met haar tenen in je rug. Tijdens de massage was het geen enkel probleem als ze gebeld werd, dan masseerde ze gewoon met een hand verder en telefoneerde uitgebreid door.  Ook als haar collega haar riep met een leuk weetje of voor een kletspraatje, legde ze de boel even stil en liep de afwerkkamer uit. De massage eindigde vrij plotseling toen ze aangaf: ‘I go, I have to eat.’

Dag 6 – Rara wat is dit? 

Direct na de start om 7.00 uur (het wordt steeds vroeger…) fietsten we even langs de markt in Dien Bien Phu waar een hoop te zien is: van exotische groenten tot levende ganzen op de kop aan het stuur van een brommertje. Honden in een plastic zakje (met gaatjes), en deze ontvelde kop van een ………  Rara wat is dit?

Maar de grootste, vlezigste bezienswaardigheid op de hele markt waren wij zelf. En tja, in fietsbroek opgevuld met zeem, glibberend van de vaseline, met een fietshelm hoog op je kop en zwarte olievlekken op de witte benen, is dat zo gek nog niet. Een fietstenue is, zeg maar, niet heel flatteus.

Het was in meerdere opzichten een opluchting dat we de laatste fietsdag een ‘makkie’ hadden van 62 km in 40 graden, met zo’n 45 kleine klimmetjes. Iedereen moedigde elkaar aan. Met z’n allen stonden we blij, bezweet en hongerig bij de finish.

En eerlijk is eerlijk, zelfs wij, van oorspong fietshaters…., zullen het nog missen ook. Het gevoel als je de top bereikt, de wind in je haren, het snelle afdalen, de rijstvelden, de geuren, het plassen tussen de bananenbomen, het “chin chau!” (= hallo) zeggen tegen alle vriendelijke mensen, het aanmoedigen, het vele lachen en natuurlijk de bananen en bananen, bananen, water, bananen, bananen, bananen, rijstcrackers, bananen, bananen, Isostar, bananen, bananen, bananen en nog veel meer bananen…….

Foto 12-04-16 01 37 59

Dag 7 – Met eigen ogen

Vandaag bezochten we, met de bus, de projecten van Plan Nederland. Uit afgelegen bergdorpen waren de sponsormeisjes gekomen om ons te ontmoeten. Maar hoe leg je contact met een verlegen meisje en haar moeder die beiden geen woord Engels spreken? We deden daarom een spel. Wij, de Nederlandse reuzinnen, droegen zo’n klein, schattig, Vietnamees meisje op de armen naar de overkant. Wie er het snelst was. De helft van de meisjes verstijfde van angst bij het idee ook op die blanke armen getild te worden. Het ijs werd uiteindelijk echt gebroken met een tikspel. De meisjes vonden zwetende Hollanders die in ruim 35 graden achter hun moeder aanrenden, wel hilarisch.
De meisjes waar wij mee in gesprek gingen, waren heel blij met het Frozen-tasje, de Barbiepop, en schrijfboekjes. 

De armoede van de mensen hier is zowel schokkend als fascinerend. In dit communistische land is officieel 5% van de inwoners werkeloos. In dit afgelegen gebied leeft echter 63% onder de armoede grens.
Na de lunch gingen we op bezoek bij een door Plan gebouwde school. Na een verloren potje mens-erger-je-niet met twee slimme meisjes in prachtige jurken, gingen we verder. Nog wat hoger op de heuvel bezochten we de parenting club. Van gerecyclede producten maakten moeders speelgoed voor hun kinderen. Plan gebruikt dit soort bijeenkomsten voor voorlichting over bijvoorbeeld gezond eten, kinderrechten en het belang van onderwijs voor meisjes. De meisjes en vrouwen droegen allemaal fantastische klederdracht. De jongens liepen in oude vodden. Ook in deze bergen worden vrouwen van jongsaf aan geacht zich mooi te maken. Het was al met al een heel indrukwekkend bezoek. Het is uniek om te zien aan welke projecten het sponsorgeld wordt besteed. Een dag die je zeker niet meemaakt op een gewone vakantie. 

  Foto 10-04-16 14 14 22Foto 11-04-16 22 11 39

 

 

 

 

 

Aangestoken door onze zingende gids Cuong, wilden we ’s avonds nog wel even stoom afblazen in een karaoke bar. Dat kon alleen in een private room. De openbare karaoke tenten zijn in Vietnam alleen voor mannen. Vrouwen blijven thuis en maken het huis op orde. Wij niet. Wij stonden met z’n achttienen keihard mee te blèren op jaren 80 klassiekers als hotel Californië en Dancing queen. En zo had de dag een heel happy end…

 

Dag 8: Rice jokes ….very funny

Vandaag IMG_9151gingen we met onze vertrouwde busjes het lange eind terug van Lai Chau naar Hanoi. Tien uur in de bus. Maarrrrr we hoefden ons niet te vervelen want een van onze gidsen heeft een gouden keeltje en zong de ene Vietnamese knaller na de andere. Bovendien schudden ze de ene joke na de andere uit hun mouw. Favoriet was de rice joke:

“Ladies did you know Vietnamese men always make rice jokes?”

No …

“We say rice when we mean women, because women are sticky and delicious. hahaha. You understand?”

Eh …

“I tell you rice joke. We call our wifes rice and extra lovers we call noodles. Wife is rice because sticky and every day. Noodles is fast and and quick. You understand haha? So me and my friends we say: “I’m going to town to get some noodles.”

Stilte. “You get the joke?”

Eh..yes.

“Yes, hahaha you like? I told you girls a lot of funny jokes this week.”

“Yes you did…. Thanks a lot!”

“Thank you for thanking me”

 

Dag 9: Shopaholics in Hanoi

Tess, de hipste van de groep, had in Sapa leuke rugtasjes van een Zweeds merk gekocht. En dus hadden wij deze laatste dag de wekker op een achtelijk vroeg tijdstip gezet. Op zich mochten we voor de allereerste keer deze reis uitslapen. Maar nee, wij hadden een missie: we moesten en zouden dezelfde tasjes meenemen naar Nederland. Voor onze kinderen.
Kortom: Amper weg uit de bergen werden we al weer opgeslokt door de echt belangrijke problemen in ons leven…
De tasjes hebben we in 8 uur helaas niet meer gevonden. Maar er was gelukkig wel koffie.

Met bloed, zweet en tranen…. Overzicht van 10 dagen Vietnam

Nu 12 dagen later, zijn we weer thuis. Blij, trots en vermoeid.  Hoe anders stonden we 12 dagen geleden op schiphol? Onwennig, nieuwsgierig en een beetje zenuwachtig. Er is zoveel gebeurd in de tussentijd! Een aantal feitjes op een rij:

  • Er is 525 liter water gedronken .
  • Er zijn 367 rijstvelden gepasseerd.
  • Er is 4.800 kilometer gefietst.
  • Hoogst gemeten temperatuur: 43 graden.
  • Hoogst gemeten stijgingspercentage: 12% .
  • Gids Cuong heeft 260 keer ‘accuus me lady’s and gentleman’ gezegd en 37 keer gezongen, waarvan 36 keer ongevraagd.
  • Er is 3.300 meter geklommen.
  • Er zijn 9 kakkerlakken gezien en er is 1 salamander, 1 tarantula en 1 aap aangetroffen op de slaapkamers.
  • Er zijn 15 potjes Chamoix crème en vaseline gebruikt.
  • Er is geklommen met gemiddeld 3km per uur.
  • Er is 2.467 keer inwendig gevloekt.
  • Er is een snelheid van 61,5 km per uur gemeten tijdens de langste afdaling.
  • Er is door de filmboys 78 uur gemonteerd, waarvan 80% ’s nachts.
  • Er bleken vier zangtalenten aanwezig, tijdens de karaoke en 11 kraaien.
  • Er is 3987 keer ‘hello’ geroepen.
  • Er is 478 keer om de wifi code gevraagd en er zijn 1731 appjes verstuurd waarvan 444 foto’s.
  • Er is 665 keer over een pijnlijke Vedjedje en zadelpijn gekermd.
  • Er is 33 keer gehuild, waarvan 17 keer van het lachen en 1 keer vanwege een gemiste vlucht.
  • Er is 70.000mg paracetamol geslikt.
  • Er is 436 keer Noodlesoep gegeten, en Tess heeft 5 kilo Tofu verorberd.
  • Er is 4,5 liter zonnebrand gebruikt.
  • Er zijn 8 ongelukken geweest, waarvan 6 geënsceneerd.
  • Er is zo’n 162 liter bier gedronken, 1 liter rijstwijn.
  • Er is 153 keer aangemoedigd en gejuicht.
  • Er zijn meer dan 300 bananen verorberd.
  • Er is 6 kilo bellenblaas uitgedeeld en 237 ballonnen.
  • En er is ongeveer €69.657,68 euro opgehaald voor meisjes in Vietnam.
  • Er zijn 15 sponsormeisjes blij gemaakt met kadootjes.
  • En….. er zijn 15 levenslessen geleerd, 15 persoonlijke overwinningen behaald, 15 onvergetelijke ervaringen opgedaan, 15 vriendschappen opgebouwd, er is minimaal 1.436.560 keer gelachen. Er is helemaal niemand die spijt heeft  van deze geweldige reis!

IMG_8934 IMG_8932Bestand 14-04-16 11 53 11 Bestand 14-04-16 11 52 40 Bestand 14-04-16 11 52 21 Bestand 14-04-16 11 51 57 Bestand 14-04-16 11 51 26Bestand 14-04-16 11 52 57

 

Ook fietsen met Cycle4girls van Plan Nederland?
Bekijk hier alle filmpjes over onze reis en geef je snel op! Het is een onvergetelijke ervaring!
Klik hier voor meer info

 

En dan nog even drie hoeraatjes voor onze sponsors!!

Schermafbeelding 2016-04-08 om 20.40.14Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.35.49Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.42.31

Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.40.19 Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.40.02Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.40.29

veerhuys_logo

Schermafbeelding 2016-04-08 om 18.40.43 sc-logo_fc-restyle-hires

 

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk alle mensen die voor Cycle4Girls hebben gedoneerd. Samen hebben we EUR 6.000,- opgehaald!

Deel dit via:

, ,

One Response to Op een dag weet je het: ik ga 300 km fietsen door Vietnam!

  1. stephanie 13 april 2016 at 19:22 #

    Respect ladies!! Zoveel en zo hard gefietst! Echt toppers!

Geef een reactie