Menu

ZOMERVERHAAL: Colour catchers en een koekenpan

Wine-up is deze zomer van iedereen!

Vakantie, met veel wijn en pubers die de hele dag in je buurt hangen, is over het algemeen een grote inspiratiebron voor mooie, grappige en herkenbare verhalen. Wij vroegen onze lezers hun verhalen in te sturen. Vandaag een verhaal van Marieke Schrama.

Colour catchers en een koekenpan

“Maaaam, mag ik wat chips?” Dochterlief van 13 hangt tevreden en in volledige vakantie-stand op de bank The Gilmore Girls te kijken op Netflix. “Je weet waar het ligt”, brom ik. “Ja maar ik lig zo lekker en jij bent toch in de keuken dus dan kun je toch wel even….”. Ik antwoord, met mijn vorig jaar gefabriceerde vakantielijst in mijn hand, uit allerlei lades en kasten keukenspullen verzamelend in een AH-uitklapkrat, dat ze dat toch echt even zelf moet doen nu. Er volgt een hele, hele diepe zucht. Dan maar geen chips. En oh ja, de koekenpan moet ook mee, vorig jaar was er in geen velden of wegen een behoorlijke te vinden in onze tijdelijke vakantiekeuken.

Pedagogisch verantwoord…

Tien minuten en mijn halve keukeninhoud in een krat later, vraagt dochterlief wanneer we precies op Texel zijn. R. gaat daar ook naartoe en ze gaan natuurlijk hélémáál stuk als ze daar samen blijken te zijn. “Morgen gaan we weg, we blijven twee weken. Dus het zou op zich wel chill zijn als jij ook je spullen klaar gaat leggen zodat ze in de koffer kunnen”. Ik weet, het klinkt niet echt aardig en pedagogisch verantwoord maar dat interesseert me op dit moment de rozen. Met het antwoord dat “chill” zooooo 2018 is, moet ik het maar doen.

Wipp express

Na de keukenspullen staan de “overige algemene zaken” op mijn lijstje. Ik herinner me opeens het lijstje van mijn moeder. Jarenlang gebruikte ze hetzelfde lijstje. Handgeschreven natuurlijk, want voor het computertijdperk, en vervaagd door het jarenlange gebruik. Ik verdenk haar ervan dat ze het nog steeds gebruikt. Het eerste wat me herinner zijn de waslijn en knijpers. Niet dat we kampeerden maar die had je ook nodig in een Spaans of Grieks appartement. Met een tube Wipp express. Ik bedenk me dat ik toch wel heel erg op mijn moeder lijk op dit moment. En ik ben er blij mee, ik hou ook heel erg van vakantielijstjes. Die zorgen er tenminste voor dat je volledig voorbereid op reis gaat. Voor alle zekerheid gooi ik ook nog een pakje Color catchers in het krat. Met zo’n netje waarin je je lingerie schijnt te moeten wassen. Ik zou niet willen dat de wasmachine van ons vakantiepark verstopt raakt door mijn kleuren-vang-doekjes.

Luke & Lorelai gaan daten

“Schat, je moet nu echt even je spullen bij elkaar zoeken, alles staat klaar, de helft van de koffer is nog leeg, die is voor jouw zooi”. “Ja maar, Het is nu zoooo spannend. Luke en Lorelai zijn net aan het bedenken of ze toch niet misschien wel een relatie moeten hebben”.

Ik bedenk me dat nu niet een handig moment is voor een lesje Nederlandse taal en zet met één druk op de knop Luke en Lorelai uit. Ik weet sowieso al hoe het afloopt omdat ik alle afleveringen zes keer gezien heb. En ik heb drie jaar geleden ‘ A year in the life’ zes uur lang achter elkaar gekeken met alle gordijnen dicht en mijn telefoon uit. En nog zijn we geen stap verder.

“Lijstje. Nu.” Zo. Triomfantelijk krijg ik een geschreven briefje. Een heel kort briefje: Telefoon, airpods, opladers, bullet journal, schrijfspullen, Bershka knoopshirt, korte broek, bikini. Ehm, ok. Nee. Niet ok. Iets met schoenen, een lange broek, een regenjas, t-shirt met lange mouwen, tandpasta, schoenen en, en, en…Waarop ik weer, nu met een hysterische 13-jarige in mijn kielzog, het hele huis doorga om alle kratten, tassen en de lege helft van de koffer tot de rand toe te vullen.

Color catchers??

Anderhalf uur en de tweede verzameltocht door het hele huis later, komt vriendlief (we latten) binnen. Met één rugzak, één boodschappentas en zijn cameratas. Verbaasd kijkt hij naar de berg spullen die klaarstaat om morgenochtend in mijn kleine auto te proppen. “Jezus, gaan we twee maanden ofzo? En moet die koekenpan echt mee? En wat is dat voor pakje? Color catchers? Dat is toch voor de was? Ga je wassen dan? We zijn toch op vakantie?”

Ik schenk mezelf een glas witte wijn in uit de open fles die nog in de koelkast staat.

“Jij ook een glaasje? Zonde om weg te gooien”.

Meedoen?

Heb jij ook een zomerverhaal dat een podium verdient op Wine-up? Stuur het ons! Lees hier hoe je mee kunt doen.

Deel dit via:

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie