Menu

ZOMERVERHAAL: Lekker even ontspannen zwemmen …

Wine-up is deze zomer van iedereen!

Vakantie, met veel wijn en pubers die de hele dag in je buurt hangen, is over het algemeen een grote inspiratiebron voor mooie, grappige en herkenbare verhalen. Wij vroegen onze lezers hun verhalen in te sturen. Vandaag het verhaal van Simone Helbers (45).

Lekker even ontspannen zwemmen …

Aangestoken door bikini-gedoe en door het feit dat ik de enige van mijn vriendinnen ben die werkelijk niets aan beweging doet, heb ik de moeilijke keus laten vallen op zwemmen. En wel twee keer in de week van 7  tot 8 in de ochtend. Wekker half uur eerder gezet. Man vond het prima om het ochtendritueel te doen. Die dacht waarschijnlijk dat ik na één maximaal twee keer toch nooit meer ga, dus geen probleem.

Ik hoopte heel gemeen dat de kinderen een tandje vervelender zijn dan normaal in de ochtend. Met flink veel driftbuien over verkeerd gesneden appel en discussies over winterjassen met 30 graden buiten. De kinderen vroegen me met ogen als konijnen in een koplamp of ik echt ging zwemmen!?!  Bij jongste was er bijna paniek. Want anders dan anders is niet oké als je nog maar drie bent.

Kleedkamergedoe

Op de parkeerplaats van het zwembad kwam ik een bekende van school tegen. Ik dacht serieus dat ik de enige gek was die daar om 7 uur zou staan maar ik kwam nog veel meer bekenden tegen. Gelukkig had ik mijn badpak aan onder mijn kleding aangetrokken dus geen opgelaten kleedkamergedoe.

De verkeersregels van het zwembad

Toen ik voor de zekerheid aan de badjuf vroeg of ik overal mocht zwemmen bleek dat niet zo te zijn. Je hebt een snelle baan, een minder snelle baan en een soort vrijgegeven gebied voor van alles en nog wat. Omdat het mijn eerste keer was leek het haar handig dat ik daar zou starten. Prima. Ik zwem een beetje zoals ik autorij: lekker snel starten door afzetten tegen de rand en dan gewoon vol gas. Beetje inhalen hier en daar, zowel rechts als links en bij een onverhoopte tegenligger uitwijken. Dat was dus niet de bedoeling. De eerste ongeschreven regel in het zwembad is dat je aansluit in een soort rijtje en netjes achter elkaar aanzwemt. Ben je te snel, dan houd je in. Te langzaam leek niet voor te komen.

De tweede ongeschreven regel is dat je niet lekker afzet bij de rand. Na meerdere keren en steeds venijniger gehoord te hebben “dat het hier wel een golfslagbad lijkt”, had ik pas door dat dat op mij sloeg. Inmiddels werd het ook steeds drukker. Dan krijg je dat mensen elkaar per ongeluk aanraken. Dat wil ik niet. Ik wil het gewoon niet. Met als gevolg dat ik bij elke tegenligger mezelf zo glad als een paling  hield. Armen en benen strak tegen mijn lijf en hopen op het beste. Gelukkig kan ik heel goed drijven dus geen probleem. Gebeurde het onverhoopt toch, was  ik iedere keer degene die “sorry” zei. Volgens mij was dat ongeschreven regel nummer drie: je zegt geen sorry. Je praat niet en je maakt geen oogcontact.

Spetteraars en babbelaars

Zo tussen kwart over 7 en kwart voor 8 was dat zwemmen psychisch dus best vermoeiend allemaal. Regels zijn er ook om verbroken te worden. Zo was er Chet de slak. Een wat oudere meneer met een zwembrilletje op die in het midden van het vrijgegeven gebied zijn baantjes trok. Ging nergens voor aan de kant, maakte iedere slag keurig maar tergend langzaam af en was dus een grote stoorzender voor de rijtjesmensen. Dan waren er de spetteraars. Afzetten mag niet, maar vreselijk irritant spetteren tijdens een poging rugcrawl is blijkbaar geen ongeschreven regel. En ook zijn er babbelaars. Met zijn tweetjes naast elkaar zwemmend de week doornemen. Nou ja, zwemmend. Ze verplaatsen zich verticaal door het water, dat zegt iets over de snelheid.  Meestal vrouwen, ja sorry… Oudere vrouwen waarvan ik me afvroeg of ze geen tijd hadden om na het zwemmen met een lekker bakje koffie bij te kletsen. Maar goed, in het laatste kwartier kon ik weer vol gas.

Een poel van zweet

Ik kreeg  al een beetje spierpijn en ook kreeg ik het zowaar warm van al die beweging. Mijn hoofd stond als enige van het hele bad op ontploffen en dat gaf weer reden tot nadenken. Want warme mensen zweten. En dat zit dus in dat water. Ik zwem in het zweet van al die mensen….. Iiieeeuuh. Weer niet ontspannen dus in dat laatste kwartier. Er van uitgaand  dat om 8 uur iedereen wel uit de kleedkamer zou zijn, ging ik als laatste uit het water. Verkeerde inschatting. Teveel bekenden nog die poedeltje naakt nog steeds aan het bijkletsen waren. Onder het gemompel van “ondergoed vergeten” heb ik mijn kleren over mijn natte badpak getrokken en ben als een haas naar huis gerend. Waar alles nog pais en vree was. Wat eigenlijk ook wel weer heel fijn was. Alleen de hond was niet uitgelaten, rook ik zo ongeveer rond lunchtijd.

Meedoen?
Heb jij ook een zomerverhaal dat een podium verdient op Wine-up? Stuur het ons! Lees hier hoe je mee kunt doen.

Lees ook: Ga je zo naar je werk? En 11 andere hartverwarmende puberuitspraken.

Deel dit via:

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie